LANDELIJKE MEISJES CADETTEN 2011-2012 PART 1

EEN 1^e RONDE MET UPS & DOWNS

Grote veranderingen:

Het seizoen 2010-2011 werd door onze meisjes afgesloten op een knappe 3^e plaats in de A-reeks, enkel de Blue Cats uit Ieper en de buren uit Katelijne waren beter. Een prestatie die niemand had verwacht maar die tot stand kwam door hard te werken en een pak karakter te tonen. Zoals bij de jeugd wel meer voorkomt begonnen onze ladies dit jaar met een fel vernieuwd team aan de competitie. Om te beginnen werd Dedy Murairi aangesteld als nieuwe coach, hij kwam in de plaats van kersvers mama Inge Op De Beeck. Verder verdwenen ook Heleen Adams, Petra Vanhoven, Elise Steemans en Anke Coveliers uit het team terwijl Lore Janssens, Odré Haaren en Lauren Van Den Berghe voor vers bloed moesten zorgen. Een heel nieuw team dus met als voornaamste doel dat iedere speelster week na week beter zou worden.

De voorbereiding:

Nog voor de voorbereiding echt begonnen was kregen we slecht nieuws van op het basketkamp in de Verenigde Staten. Odré, die in haar laatste jaar als miniem een zware schouderoperatie onderging, was opnieuw geblesseerd geraakt aan dezelfde schouder en zag haar seizoen zo de mist in gaan. Op datzelfde kamp ging ook Daphne door de enkel waardoor zij eveneens de hele voorbereiding zou missen. De blessures waarmee Jorien en Lore op het einde van de vorige competitie kampten behoorden ook nog niet helemaal tot het verleden waardoor de Bgw’kes niet echt optimaal aan hun drukke zomerprogramma konden beginnen. Jorien en Lore begonnen echter wel aan hun seizoen, maar voor de eerstgenoemde zou dit helaas niet lang duren. In een wedstrijd waarin we maar met 6 speelsters konden aantreden (1tje op taalkamp, 1tje aan het werken en 1tje met andere verplichtingen) ging zij na welgeteld 10 speelminuten door haar enkel. Toen waren we dus nog met 5 om de 2^e wedstrijd te gaan spelen. Van die 5 moest Nina dan weer met dames 1 mee, maar gelukkig kwamen Hanne en Maaike er opnieuw bij zodat we toch konden spelen. Na de dikke winst tegen Aalst werd het wel een stevig pak rammel in Kaprijke, maar ook daar kan je in een oefencampagne veel van leren. Vanaf de 2^e week konden we aantreden met wekelijks een speelster of 7-8. Iets wat het voor de weinige meisjes die nog niets gemist hadden natuurlijk een pak aangenamer maakte! Dit was er op het veld duidelijk aan te merken want in Brasschaat speelden onze meisjes hun beste wedstrijd van de voorbereiding waarin zelfs even een ‘century’ mogelijk was. In het 3^e weekend stond er maar 1 wedstrijdje gepland, maar dit kon door het drama dat zich tijdens Pukkelpop afspeelde niet doorgaan. Van onze tegenstander waren er een groot aantal speelsters nog zodanig onder de indruk dat spelen misschien geen goed idee was. Een zeer verstaanbare reden dus. Tot slot van deze voorbereiding traden we aan op ons eigen jaarlijks tornooi waar we met Waregem en Roeselare op stevige tegenstand konden rekenen. De 1^e wedstrijd van de dag, tegen Waregem werd een kleine blamage maar in de 2^e partij werd Roeselare nipt geklopt. Het werd ons in deze 2 matchen vooral bevestigd dat we nog heel wat werk voor de boeg hadden om een aanvaardbaar niveau te halen. Zowel op- als naast het veld moest er tactisch en mentaal nog duchtig gesleuteld worden aan een team waarbij ook de mentaliteit niet volledig was wat ze moest zijn. De grote test, een match in Ieper, die als afsluiter van onze voorbereiding gepland stond kwam er niet. Dit door een samenloop van omstandigheden waarin vooral blessures de grote boosdoeners waren. Conclusie van 5-6 weken oefenen: We hadden na deze turbulente voorbereiding nog heel wat werk te verrichten en met een competitiegroep waarin we onder andere Boom en Gentson als tegenstander zouden krijgen zou het niet zo evident worden om als winnaar in groep A terecht te komen. De A-groep, een gegeven dat eigenlijk van ondergeschikt belang was aan het feit dat we wel het gevoel hadden dat deze groep aan het groeien en aan het bijleren was. Iets was bij ons als club geldt als de belangrijkste factor in een jeugdwerking.

De Competitie - Groepsfase 1:

Onze eerste tegenstander van deze competitie was er eentje die we normaal gezien wel moesten aankunnen, maar die we zeker en vast ook niet mochten onderschatten. De weergoden zorgden alvast voor een broeierig hete sporthal in Deinze en het wedstrijdverloop maakte het er al niet minder warm op. Nog steeds zonder Daphne en Jorien, en nu ook zonder Nina ging ons allereerste Q niet echt zoals we gehoopt hadden. We zetten dit wel meteen recht met een knappe 2^e periode waardoor we alsnog met een mooie voorsprong de sauna, ik bedoel kleedkamer in mochten. In de 2^e helft slaagden we er lang in om deze voorsprong te behouden maar naar het einde van de wedstrijd toe kwam Deinze steeds dichterbij. Gelukkig konden we toen rekenen op een ijzersterke Maaike die niet zou toelaten dat we met een nederlaag huiswaarts moesten keren. De 2^e speeldag bracht ons 1 van de medefavorieten op bezoek. Ook al is er bij Gentson nog heel wat meer veranderd dan bij ons, hun reputatie van sterke jeugdteams is niet voor niets natuurlijk. Wat er die middag in Klein-Willebroek allemaal gebeurde is nog steeds een raadsel, maar na opnieuw onze start te hebben gemist werd er in de overige 36’ een nagenoeg perfecte wedstrijd afgeleverd. De Oost-Vlaminges werden door onze snelheid en creativiteit overrompeld en keerden huiswaarts met een zware 83-55 nederlaag. Een superprestatie van onze youngsters die alvast goede moed gaf voor de volgende wedstrijd tegen de rivalen uit Boom. Zoals gewoonlijk waren we ook nu weer niet volledig want ondertussen was ook Lore al voor de 2^e week op rij out. We konden in deze periode wel weer rekenen op een volledig herstelde Daphne. Bij Boom leek de malaise nog groter te zijn. Zij traden zelfs aan met een halve ploeg, aangevuld met sterke miniemen. Zo goed we tegen Gentson waren, zo wisselvallig waren we tegen onze buren. Onze 1^e periode ging nog maar eens faliekant de mist in, en dit zou ons op het einde van de rit zuur opbreken. Hoewel we na 25’ weer helemaal op gelijke hoogte kwamen werden we in onze eigen zaal met 8ptn geklopt. Een zeer spijtige en vooral vermijdbare nederlaag. Tijd om de batterijtjes weer op te laden en met Red Vic als opponent bood speeldag 4 daar een uitgelezen kans toe. De resultaten van de 1^e drie weken toonden ons immers dat zij dit jaar minder sterk waren dan de voorbije seizoenen. Gemotiveerd door de nederlaag tegen Boom vlogen onze girls er dan ook onmiddellijk in en beslisten ze deze partij al in Q1. De meisjes uit Wilrijk werden op een hoopje gespeeld, Bgw won met 43ptn verschil, maar toch waren er na de match geen lachende gezichten te bespeuren. In de 31^e minuut verloren we immers Maaike die bij een draaibeweging door haar enkel ging. Zo mocht zij de week daarna samen met de zieke Jelle en de nog altijd niet herstelde Lore toekijken hoe hun team de hoogstwaarschijnlijk slechtste wedstrijd van het seizoen speelde. Ik hoop persoonlijk alvast dat er geen slechtere meer zullen komen want deze was echt niet om aan te zien en zou ons in de eindafrekening nog duur te staan komen! Akkoord, Pitzemburg had een wedstrijd waarin naar eigen zeggen alles lukte, maar thuis verliezen mag je van dit team nooit doen. Opgelet, hiermee willen we absoluut geen afbraak doen aan de prestatie van de Mechelaars die in hun cadettenteam tal van miniemen een jaartje extra ervaring laten opdoen. Alsof dit nog niet erg genoeg was zou dit voor Maxime helaas haar voorlopig laatste wedstrijd zijn. Zij kreeg opnieuw problemen met haar gezondheid waardoor basketbal tijdelijk uitgesloten is. Max meisje, wij leven keihard met u mee en reken maar dat er dagelijks heel wat duimen in een knoop liggen met de hoop u zo snel mogelijk weer op een veld te zien. You will be back Maximus, ZEKER WETEN! Dat Bgw wel degelijk een pak sterker moest zijn dan Pitzemburg bewezen onze meisjes al in de terugwedstrijd die amper 1 week later volgde. Door onder andere een ijzersterke prestatie van Davina en Hanne werden de Maneblussers van in het begin gedomineerd. Al moeten we eerlijk zijn en toegeven dat de 37-81 eindstand er vooral kwam door een verpletterend 4^e Q dat we met een droge 5-31 wonnen. De revanche was alleszins binnen en dus zat het in de kopjes weer goed. Iets waardoor ondergetekende zich liet verleiden tot een speciaal verzoekje, namelijk een ‘century’ thuis tegen Red Vic. Natuurlijk werd dit om tactische redenen gevraagd (yeah right!). Op die manier konden we immers goed aan de laatste 3 partijen tegen Deinze, Gentson en Boom beginnen. Braaf als onze speelstertjes soms zijn luisterden ze die week mooi en voldeden ze met verve aan mijn verzoekje. Nadat Lauren reeds 10 steals had gepakt grabbelde Daphne haar 11^e exemplaar en met de daarbij horende lay-up rondde ze de kaap van de 100ptn. Schol Daphne! Geen competitie in het laatste weekend van oktober maar wel een wedstrijd om de Beker van Vlaanderen. Tegenstander Brasschaat werd in de voorbereiding vlot ingeblikt en met de 100ptn tegen Red Vic nog in gedachten zorgde dit voor een totaal verkeerde aanpak van deze confrontatie. Dat dit iets is wat je je op het landelijke niveau niet kan permitteren werd op 29/10 nog maar eens bevestigd. Bgw speelde een draak van een wedstrijd en werd in eigen huis schromelijk uitgeschakeld met 45-48. Adios Beker van Vlaanderen dus. Na een competitiebreak met daarin 2 oefenwedstrijden, winst tegen Pitzemburg en verlies tegen Ieper, kwamen de gestalterijke meisjes van Deinze op bezoek. Zij maakten ons meteen duidelijk dat ze maar wat graag revanche wilden nemen voor de nederlaag op de openingsspeeldag en domineerden de 1^e periode. Met deze week vooral Jorien aan het kanon vochten we ons terug in de partij om vervolgens na 2 spannende quarters in de laatste 10’ afstand te nemen. Opdracht volbracht en 6 op 8. Op naar de 2 allesbepalende knallers dan want het venijn zat hem in deze ronde weldegelijk in de staart. Helaas kon ook dit weer niet zonder een fameuze klap voor ons team. Onze kapitein Lise ging bij een onschuldige beweging jammer genoeg opnieuw door de knie waarmee ze het vorige seizoen bijna helemaal de mist in zag gaan. Ook nu wisten we meteen da we haar weer lang zouden moeten missen. Lise, ook jij mag het kopje niet laten hangen en ook voor jou duimen wij voor een snelle comeback. You can do it Captain! Toegekomen in Gent zagen we een tegenstander die ondertussen week na week gegroeid was en die vastberaden leek om ons het vuur aan de schenen te leggen. In een partij waarin we meerdere keren een flinke voorsprong bijeen speelden en we de slotperiode ingingen met een bonus van 18ptn kregen we het zowaar nog moeilijk in de laatste minuten. Gentson bleef maar knokken en profiteerde gretig van de paniek die bij ons was losgebroken. Het was in die wedstrijd vooral Nina die met een ‘season high’ van 37ptn de kroon zetten op het werk van haar teammaats. Na enkele minuten bibberen en beven wonnen we toch nog met 7 puntjes zodat we op de laatste speeldag in een rechtstreeks duel met Boom mochten uitmaken wie deze groep zou winnen en dus zeker zou zijn van een ticketje in de A-reeks. Deze laatste wedstrijd was meteen ook de eigenaardigste van alle 10, vooral dan wat het scoreverloop betreft. Met niet eens een ei, maar eerder een hele kip in de broek namen onze dametjes een nog nooit vertoonde valse start. Usain Bolt zou hier zelfs jaloers op zijn! Na 14’ keken we zo maar eventjes tegen een 36-10 achterstand aan en was de ultieme schande echt niet ver meer af. Gelukkig was ze nog net ver genoeg en begonnen de Bgw’sters net op dat moment aan een wonderbaarlijke comeback. Plots lukte alles wel en wist men wel wat verdedigen was. Het resultaat liet niet lang op zich wachten en na de 36-10 volgde er zowaar een 33-56 tussenstand die ons op 2’ van het einde terugbracht tot op 3 kleine puntjes. Boom bleef echter kalm genoeg en kon van op de vrijworplijn de winst aan hun kant van de Rupel houden. Een spijtige zaak, want ook nu weer zat de winst er in. Bgw wint in deze 1^e fase 7 van de 10 wedstrijden en eindigt hiermee op een mooie 2^e plaats in de poule.

En nu?

Door de betere resultaten van de teams in de andere groepen komt Bgw niet in aanmerking om als 1 van de beste tweedes door te stoten naar reeks A. Maar met een B-reeks waarin we als tegenstanders Meetjesland, Waregem, Lommel, Kortrijk en opnieuw Gentson krijgen zullen we fameus uit onze pijp mogen komen om resultaten te behalen. Maar A of B, het maakt ons allemaal niet uit. We herhalen nog maar eens dat het in de 1^e plaats ons doel is om deze 11 jongelingen week na week beter te maken. Iets wat naar mijn bescheiden mening op dit moment aardig aan het lukken is. Maaike, Nina, Daphne, Lise, Lauren, Maxime, Lore, Hanne, Jelle, Davina en Jorien… Blijf vooral hard werken, grijp de kansen die jullie nog zullen krijgen en vergeet niet van elke seconde te genieten. Tenslotte is dat de reden waarom jullie vaste entourage (ouders, coaches, bestuur,…) er altijd voor jullie staat.

ONE, TWO, THREE… TEAMWORK!!